Da li je Vučić neznalica ili lažov kada pobunjene srpske studente poredi sa Crvenim Kmerima

2026-03-14 - 11:36

Aleksandar Vučić je prevazišao sopstvene opsjenarske laži kada je srpske studente, koji se bore za vladavinu prava i uporište imaju u gradovima, uporedio sa Crveni Kmeri koji su htjeli da razore urbane sredine i stanovništvo i uspostave seljačku državu. Ili je prosto neznalica koja je sve pobrkala. Poređenje je toliko glupo da se valja podsjetiti na neke činjenice. Predsjednik Srbije Aleksandar Vučić je studente koji se ne slažu s njegovom politikom bezakonja uporedio sa Crveni Kmeri – jednom od najkrvavijih i najbrutalnijih političkih organizacija u modernoj istoriji. Ovo poređenje ne samo što je prevazišlo njegove prethodne zlobne i lažne optužbe na račun studenata, već je i toliko glupo da izaziva sumnju da je proizašlo iz neznanja. Istorija Crveni Kmeri počinje u Parizu pedesetih godina XX vijeka, gdje su kambodžanski studenti, među kojima su bili Pol Pot, Ieng Sary i Khieu Samphan, osnovali marksističko studentsko udruženje. Po povratku u domovinu pridružili su se Komunistička partija Kampučije u zemlji koja je do 1953. bila kolonija Francuska. Po proglašenju nezavisnosti zemlja je bila pod vlašću princa Norodom Sihanouk i njegove Narodne socijalističke zajednice. Tokom kambodžanske studentske pobune 1963. godine, Pol Pot i nekoliko njegovih saradnika prešli su u ilegalu i počeli da grade gerilsku organizaciju pod imenom „Crveni Kmeri“. Vijetnamski rat i puč Od 1965. godine rat koji je bjesnio u Vijetnam prelio se i na Kambodža. Pogranični incidenti bivali su sve češći, a Južni Vijetnam je progonio Kmere zbog raspuštanja manjina u provincijama Mekonga. Kao odgovor, Kambodža je dozvolila Kina da uspostavi baze Vijetkonga blizu kambodžanske granice, koje su Sjedinjene Američke Države bombardovale 1969. godine. U odsustvu Norodom Sihanouk, u martu 1970. godine dogodio se puč koji je predvodio Lon Nol, gurnuvši zemlju u rat. Haos ratnih godina između 1970. i 1975. doveo je do masovne nestabilnosti. Crveni Kmeri predvođeni Pol Pot iskoristili su ovo stanje i svrgnuli vladu Lon Nol koju su podržavale Sjedinjene Američke Države. Dana 17. aprila 1975. godine Crveni Kmeri zauzeli su glavni grad Pnom Pen. Rođena je Narodna Republika Kampučija. Trajala je do 7. januara 1979. godine i bila je jedna od najkrvavijih diktatura u modernoj istoriji. Ideologija i teror Crvenih Kmera Plan Crveni Kmeri bio je da uspostave radikalni komunistički sistem i stvore primarno agrarno društvo. Hrleći ka tom cilju podijelili su stanovništvo na „stari“ i „novi“ narod: gradsko stanovništvo – „novi narod“ – smatrano je klasnim neprijateljem koji se navodno bogatio na račun seoskog stanovništva. Zato je trebalo evakuisati sve gradove, a ljude primorati na poljoprivredni rad. Tako je više od dva miliona stanovnika Pnom Pen moralo da napusti grad u roku od nekoliko dana. Desetine hiljada Kambodžana izgubile su život tokom ovih prisilnih marševa na selo. Crveni Kmeri ukinuli su sve vjerske obrede, novac i privatnu imovinu. Zabranili su jezike i običaje manjinskih grupa. Kulturne i vjerske institucije, škole i preduzeća su uništeni. Budizam i Hrišćanstvo bili su progonjeni, kao i etničke manjine, uključujući Kinezi, Vijetnamci, Tajlanđani, a posebno muslimanske Čami. Nijesu bili sigurni ni pripadnici vojske, policije i državni službenici koji su se plašili novih vladara. Ne samo da su eliminisani sljedbenici svrgnutog Lon Nol, već su čak i članovi kmerskih kadrova postajali žrtve čistki. Crveni Kmeri su masovno zloupotrebljavali djecu kao vojnike. Otmali su ih od porodica, u logorima obučavali za borbu i tjerali da ubijaju od malih nogu. Od skoro osam miliona stanovnika Kambodža, najmanje 1,7 miliona ljudi ubijeno je ili je umrlo od gladi, prekomjernog rada ili bolesti tokom četiri godine režima Crvenih Kmera. Centar za mučenje i ispitivanje Tuol Sleng u blizini Pnom Pen postao je simbol ovog terora. Prema Memorijalnom centru Tuol Sleng, od približno 14.000 zatvorenika dovedenih u „Zatvor bezbjednosti 21“ između 1975. i 1979. godine, samo sedam je preživjelo. Pad Crvenih Kmera U decembru 1978. godine vođe Crveni Kmeri odlučile su da izvrše invaziju na Vijetnam kako bi osvojile deltu Mekonga, koju su nekada naseljavali Kambodžani. Bila je to velika greška. Za vrlo kratko vrijeme vijetnamske trupe su u kontranapadu zbrisale Crvene Kmere i zauzele Pnom Pen. Dana 7. januara 1979. godine režim Crvenih Kmera je okončan. Vijetnam je u Kambodža postavio vladu koju su činili intelektualci u egzilu i bivši članovi Crvenih Kmera – uključujući i vođu Hun Sen. Vijetnamci se nijesu povukli sve do 1989. godine. Do tada su stalno bili angažovani u borbama sa gerilskim grupama i Crvenim Kmerima, koje su, kao protivnike vlade koju su podržavali Vijetnamci, podržavale i Kina i Sjedinjene Američke Države. Da li bi, i ako, šta bi tu s čime i ko s kim moglo i mogao da se poredi, neka čitaoci zaključe sami.