HRA traži utvrđivanje odgovornosti zbog bjekstva Miloša Medenice
2026-02-11 - 15:58
HRA podsjeća da prema Zakoniku o krivičnom postupku mjeru nadzora zabrane napuštanja stana izvršava policija, koja je obavezna da obezbijedi efikasno i kontinuirano sprovođenje te mjere i preduzme sve radnje radi sprečavanja njenog kršenja. Ukazuju i na odredbe Zakona o unutrašnjim poslovima, prema kojima je policija dužna da preventivno djeluje radi sprečavanja nezakonitih postupanja, kao i da primjenjuje ovlašćenja kojima se službeni cilj postiže uz najmanje štetnih posljedica. Podsjećaju i da Krivični zakonik propisuje kao krivično djelo odbijanje službenog lica da izvrši pravosnažnu i izvršnu sudsku odluku. "Izostalo je i preventivno djelovanje i efikasno izvršenje mjere nadzora. Činjenica da je uspio da napusti prostor u kojem je bio obavezan da boravi i da se udalji bez blagovremene reakcije policije predstavlja ozbiljan propust koji se mora ispitati i u kontekstu omogućavanja i pomaganja bjekstva osobe lišene slobode", navodi se u saopštenju HRA. Iz te organizacije ocjenjuju da se propust ne može opravdati formalnim obavještavanjem suda o kršenju mjere, jer time obaveza policije da obezbijedi njeno izvršenje ne prestaje. Pozivaju se i na zakonsku mogućnost primjene sredstava prinude ukoliko se službeni zadatak ne može izvršiti upozorenjem ili naređenjem, ističući da je u ovom slučaju zadatak bio obezbjeđivanje izvršenja mjere zabrane napuštanja stana. HRA naglašava da mjera zabrane napuštanja stana predstavlja specifičnu mjeru nadzora koja faktički znači lišenje slobode u kućnim uslovima, u smislu Krivičnog zakonika i prakse Evropskog suda za ljudska prava. "To znači da je lice na koje se mjera odnosi već lišeno slobode, te da policija nema obavezu da ga ‘ponovo lišava slobode’, već da obezbijedi kontinuitet izvršenja postojeće mjere i njegovo zadržavanje u stanu u kojem se sprovodi", poručuju iz HRA. Osvrnuli su se i na javne izjave direktora Uprave policije, ocjenjujući da tumačenje prema kojem policija nakon konstatovanja kršenja mjere nema dalju obavezu postupanja relativizuje obaveznost sudske odluke i može upućivati na krivičnu odgovornost za neizvršavanje sudske odluke. "Izostanak odgovornosti u ovakvim slučajevima podriva vladavinu prava i povjerenje javnosti u institucije, šalje poruku tolerisanja nekažnjivosti i institucionalne slabosti u borbi protiv organizovanog kriminala", zaključuje se u saopštenju.